3 Aralık 2010 Cuma

babaya gidiş

Eveeet ve beklenen gün geldi
duru hiçbir problem çıkarmadan sabahın köründe uyandı giyindi çünki babasına gidiyordu.
Daha arabayla hava alanına gidiyoruz daha gelmedikmi babama dedi garibim 1 gün boyunca yollarda olucaz haber yok.
ilk uçuş 35 dk sürdü bi problem yok
İkinci uçuş için indik bindik gümrükte sıralar bekledik,Duru yarı kucakta yarı kendi yürüdü.
Ve uçaga bindik, uçak çocuk doluydu şansımıza.11 saatlik yolculuk başladı başlarda hiç bitmeyecek gibiydi,
ilk yemekler geldi ve duru yedi
sonra çocuklarla oyun oynadılar.
1 yaşında amerikalı bi çocuk vardı Duru çocuğu çok sevdi bi ara o bebegi bizim koltuga getirdik oynattık.
oynaya oynaya nerdeyse hiç uyumadan 2. uçuşta bitti.
VVVVVVeeeeeee Amerika ya ayak bastık.Edindiğim yoğun araştırmalar sonucunda koşar adımlarla uçaktan inip gümrüğe doğru ilerledim ve önlerden sıra kapmayı becerdim.Ona ragmen 1 saat aykta sıra bekledim ve bu arada bizim oralara göre saat gece 1.
ve duru uçakta ki o kadar koşturmadan sonra omzumda uyudu kaldı ve ben 3 saat ordan oraya kucağımda dolaştım.
sırtımdan deli gibi terler aktı son uçaga kendimi bir atmışım. Bu arada Duru uyuyor.Kafamı koyduğum gibi uyumuşum.Duru nun ağlama sesiyle uyandım kulağım diye ağlıyordu.6 saat uçmuşuz uçak inişe geçmiş basınç farkından dolayı acıyor doğal olarak.hadi annecim babaya geldik ağlama geçecek tesellileriyle susturdum.
uçaktan indik yine bi dünya yol yürü bakalım kucakta duru
O kadar yorgunluk stres ve meriçi görünce hepsi unutldu.Durunun uyku sersemi haliyle babasını görünce canlanıvermesi herşeyi unuttursa da bu kadar uzun yolculuk çok mecbur olmadıkça yapmak istemem.Bide dil bilmeden ne cesaret.........

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder